τραγούδια, ιστορίες, σενάρια, περιγραφές, εμπειρίες, αναμνήσεις, γεγονότα, αφηγήσεις για περιοχές που θα θέλαμε να ανακαλύψουμε μόνοι μας ή μαζί με ανθρώπους που δεν καταφέραμε να γνωρίσουμε ποτέ...
Από την περιήγησή μου στην ιστοσελίδα αυτή μπορώ να πω , πως οι εντυπώσεις μου ποικίλουν, καθώς τα περιεχόμενα του, τα άρθρα του αλλά και οι παρουσιάσεις που κάνουν είναι πραγματικά πολύ ενδιαφέρουσες. Μπορεί κάποιος να βρει, από οργανοποιούς μέχρι στίχους τραγουδιών αλλά και παρουσιάσεις Cd γνωστών καλλιτεχνών αλλά και πρωτοεμφανιζόμενων. Σημαντικό ρόλο έχει και το forum από εκεί θα μπορέσουμε όλοι μας να αντλήσουμε απόψεις, αλλά και να εκφράσουμε την μουσική μας γνώμη και γνώση με τα αλλά μέλει της κοινότητας που θα είναι εγγεγραμμένοι. Πιστεύω πάντως ότι το musics αποτελεί ένα από τα καλύτερα κι προσεδοφόρα site στην μουσική κοινότητα. Για να δούμε λοιπόν, πως θα μας εκπλήξει ευχάριστα στο μέλλον .
Ένας αξιόλογος και πολύ συμαντικός τραγουδοποιός της Νέας Ελλάδας αποτέλεσε ο Νίκος Παπάζογλού. Ο καλιτέχνης δεν τα κατάφερε με την επάρατη νόσο και έχασε έτσι την μάχη του, σήμερα το πρωί σε ηλικία μόλις 63 ετών. Σύννεφο θλίψης κάλυψε όλη την Ελλάδα και όχι μόνο, αφού θαυμαστές του υπάρχουν σε όλον τον κόσμο πέρα από την Ελλάδα, καθώς αποτέλεσε συμαντηκή προσωπικότητα στην μουσική κοινότητα.
Αύριο Δευτέρα θα πραγματοποιιθεί η νεκρόσιμη ακοθουθία στις 16:00 στον Ιερό Ναό του Αγ. Θεράποντα, στην Τούμπα, γειτονία που όμως αποτέλεσε και η αφετηρία για τα πρώτα μουσικά του βήματα. Ο Νίκος Παπάζογλου γεννήθηκε στις 20 Μαρτίου του 1948 στη Θεσσαλονίκη. Η πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Πολιτισμού και Τουρισμού εξέφρασαν την λύπη τους για τον άδικο χαμό του αξεπέραστου Νίκου Παπάζογλου.
Τα τραγούδια του θα μας συντροφεύουν για πολλά χρόνια ακόμα.
Το μόνο που έχω να πω είναι ότι δεν πάμε καθόλου καλά, γενικά, ειδικά και πως να το πω αλλιώς δεν γνωρίζω. Εδώ και καιρό έχω αποφασίσει συνειδητά να μην βλέπω TV, δεν ξέρω μερικές φορές με πιάνει κατάθλιψη όποτε έκανα open, άλλες πάλι δεν έλεγα να ξεκολλήσω από πάνω της τα μάτια μου από τις βλακείες που άκουγα... και εδώ και 3 μέρες οι γονείς μου, μου έφεραν το δώρο που μου είχαν πάρει εδώ και 4 μήνες και εγώ αρινιώμουν να το δεχτώ. Μια tv...
Η αλήθεια βέβαια, είναι ότι δεν μοιάζει καθόλου με την φώτο αλλά θα το παραλείψω αυτό . (χαχαχχαχαχαχααχαχαχαχαχα)
Λοιπόν είναι νέας τεχνολογίας ...
Το καλό είναι ότι μου κάναν δώρο την τβ όταν άρχισε η απεργία.... το θέμα είναι τι θα κάνω τώρα που έληξε ....
Από σήμερα, όλοι πάλι θα βρίζουν τους πάντες και τα πάντα.
Αυτή η χώρα δεν θα χορέψει ποτέ ... μια ζωή μας χορέυουν στο ταψί όλους μαζί ...
Θα μας κάνουν, να ντραπούμε για μας, για την χώρα μας, για την ύπαρξη μας, για τα πάντα μας .
και όλα αυτά γίνονται, γιατί κάποιοι μάθανε στο βωμό του χρήματος να ξεπουλούν τα πάντα.
Αξίες, ιδανικά, ήθη και έθιμα.
Για τους εαυτούς τους μπορεί... για τον Έλληνα όμως αυτά δεν ισχύουν.
Ο Έλληνας έχει αξιοπρέπεια.
Όσο και να μας τσαλακώσουν την σκόνη μας θα φάνε ....
Για 3 πράγματα δεν θα πρέπει να ντρεπόμαστε
για την Πατρίδα μας
για την Ιστορία μας
για όλους αυτούς που αγωνίστηκαν για να μην είμαστε ποτέ σκλάβοι κανενός.
Ας τους μοιάσουμε λοιπόν.
Είναι τιμή να αγαπάς την πατρίδα, δεν είναι μόνο φιλοπατρία.
Δεν είναι κιτς να θες να γίνει καλύτερη η χώρα σου, κιτς είναι
να την παρατήσεις στο έλεος του εχθρού με όποια μορφή και να έχει...
Το να αντιμετωπίσεις τα πράγματα όπως έχουν και τις καταστάσεις με την μονόπλευρη τους μεριά, πολλές φορές έχουν ως αποτέλεσμά την σύγχυση προς την επίλυση τους.
Αν πάλι, είσαι τόσο πολύ:
Αναποφάσιστος Μπερδεμένους Κουρασμένος Ανόητος όπως θες πες το, ακόμα και δειλός και δεν ξέρεις ποιόν δρόμο να διαλέξεις ε τότε τι να σου πω ...το να ακολουθείς το ένστικτο, πολλές φορές δεν είναι κακό ένα πράγμα σαν το ΑΜΚΑ που σου δίνουνε την κάρτα και λες, μπα, αποκλείεται να έχω περίθαλψη .
Η απογοήτευση, στο πώς, το πότε, το γιατί να δώσουμε τέλος σε προβλήματα που μας απασχολούν έρχεται και με τις συγκυρίες που συναντάμε.
Ως τόσο αν ο καιρός, έχει περάσει από πάνω σου και λύσεις δεν μπόρεσες να βρεις και την ψυχή σου, ταλαιπώρησες στην έρημο ψάχνοντας νερό για να της δώσεις να ξεδιψάσει.
Τότε αφού και τις δοκιμασίες πέρασες, σου αξίζει να μην σκοτίζεσαι άλλο.
Όρμα λοιπόν, πάρε την ζωή στα χέρια σου. Μην αφήνεις τις καταστάσεις να σε προσβάλουν και να σε κατατρώνε. Να αντιμετωπίζεις, να νικάς πάντα με χαμόγελο όλα σου τα προβλήματα.
Τα γεγονότα να γίνονται απλά συμβάντα στην καθημερινότητα και όχι καταστάσεις που θα σε φυλακίζουν.
Χαμογέλα πάντα, τι και αν οι άλλοι γύρω σου είναι σκεπτικοί και αμίλητοι πολλές φορές και απρόσιτοι, εσύ μην τους μοιάσεις.
Χάραξε την δική σου πορεία και ας εκτροχιαστεί από την δικιά τους μίζερη αντιμετώπιση των γεγονότων και των καταστάσεων.
Εσύ γίνε το παράδειγμα για ένα καλύτερο αύριο, που θα πρέπει όμως όλοι μας να ακολουθούσαμε.
Υπάρχουν στιγμές, που η μουσική γίνεται εκφραστής της ανθρώπινης σκέψης και καταφέρνει να πει, αυτά που τελικά δεν καταφέρνει ή δεν τολμά να παραδεχτεί και να εκφράσει ο κόσμος ευθέως.
Έτσι η μουσική παίρνει την μορφή του μεσάζοντα λόγο του κάθε ανθρώπου ξεχωριστά, τον αντιπροσωπεύει σε διάφορες στιγμές στην ζωή του, με αποτέλεσμα να τον καλλιεργεί ψυχικά. Πολλές φορές έχει ιατρικές ικανότητες, συμβουλευτικές ικανότητες και καταφέρνει τον καημό του καθενός από εμάς να τον μετατρέψει σε ελπίδα.
Η ελπίδα βέβαια που μας προσφέρει η μουσική, δεν είναι εφικτό αν την λαμβάνουν όλοι οι άνθρωποι.
Ελπίδα λαμβάνουν αυτοί που ελπίζουν σε ιδανικά. Μακάριος ο άνθρωπος που δεν χάνει την πίστη του, που καρτερά, που προσπαθεί να ζει και να εκφράζεται.
Σήμερα το απόγευμα μπήκα στο facebook και μπορώ να ομολογήσω ότι με μεγάλη μου έκπληξή έμαθα ότι έφυγε από την ζωή ο μέγας Ρασούλης, ο τόσο αυθεντικός άνθρωπος που φάνταζε στα μάτια μου πάντοτε ως ο εκφραστής του ρεαλισμού σε ότι αφορά το κοινωνικό και καλλιτεχνικό γίγνεσθαι...
...Tο τραγικό είναι από τα κείμενα που διάβασα στα διάφορα site ότι έφυγε μόνος... και τόσο αναπάντεχα...και πραγματικά είναι πολύ κρίμα... Ας ελπίσουμε τουλάχιστον ότι θα διευκρινιστούν τα αίτια που μας άφησε...
καλό του ταξίδι....η συντροφιά των αγγέλων θα των φροντίζει τώρα ...
..Εις το επανειδείν και ....
... καλό αντάμωμα σε όλους μας ....
Απεργίες, Ανεργίες, Απραξίες και ένας λαός στα όρια της παραφροσύνης ,της κατάθλιψης και της ανεξέλεγκτης ψυχολογικής του κατάστασης, μη γνωρίζοντας που τον οδηγεί για να μεριμνήσει και να προστατευθεί......Αφορμή για τα παραπάνω λόγια μου είναι από ένα συμβάν σήμερα στο γραφείο που έγινε ..και που λέτε, εκεί που δακτυλογραφούσα έρχεται μία κοπέλα γνωστή μου και με αρχίζει με τις Απεργίες τον Μ.Μ.Μ. Εγώ στο μεταξύ δεν βλέπω Τ.β (χαχαχαχ) "καθόλου ταξί " για να έρθει, μου είπε ότι έκανε και κάμποσα τάματα ....
Μετά από την ταλαιπωρία της σειρά είχε η δική μου που
πήρα είδηση ότι βλέπω το κέντρο της Αθήνα μόνο Χριστούγεννα και Πάσχα !!! Θες μία η δουλίτσα, Θες μία τα σκυλάκια που με τα ναζάκια τους για παρέα μου έχουν κλέψει την καρδιά ...Θες μία οι απεργίες ;;; και με απωθούν να μπαίνω κάθε πρωί πριν πλύνω την μούρη μου
στο ιντερνέτο !!! για να δω αν μπορώ να πάω για να πληρώσω καμία ΔΕΚΟ....
...ή να βάζω πρωινιάτικα της εκπομπές να μου λένε κάπου ανάμεσα στις φασαρίες που γίνονται καθημερινά ότι κληρώνουν και ένα ταξιδάκι για τις Μπαχάμες έτσι για να ξεχνιόμαστε......
Τέλος ζούμε σε ένα πολύ μεταμοντέρνο πόλεμο που ίσως είναι και ο πιό ύπουλός .
Τελικά δεν ξέρω ποιο είναι το σωστό και ποιο το λάθος και αν υπήρξαν ποτέ αυτές οι έννοιες στην ανθρωπότητα σε πραγματική στιγμή .
...ίσως κάποιος της φαντάστηκε..
...ίσως πάλι κάποιος να παγιδεύτηκε σε αυτές άθελα του με το μυαλό του και στο τέλος να παρέσυρε και τους γύρω του σε μια πλάνη που όμως θα του βοηθούσε να δικαιολογούν τα άτσαλα παραστρατήματα εις βάρος του συνανθρώπου του , του διπλανού του, του αδελφού του , του ...
Ένα μουσικό ταξιδιάρικο ιστολόγιο, με καθαρά τον προσωπικό μου χαρακτήρα στις επιλογές των θεματικών ενοτήτων, αλλά γιατί όχι και προτροπές με προτάσεις καλών φίλων και προτάσεις καλλιτεχνικού περιεχομένου, με σκοπό την εύρεση της αληθινής μουσικής .
Μπορεί το ταξίδι να είναι ο στόχος κάθε ανθρώπου, αλλά ο προορισμός του είναι πάντα το καταστάλαγμα της στιγμής τους , της φυγής του, αλλά και της πράξης που τον βοήθησε να βρει το λιμάνι του.
